Kiła

Kiła to choroba weneryczna wywołana przez infekcję krętkiem bladym, szerząca się głównie droga kontaktu płciowego (kiła nabyta) lub przez przeniesienie zakażenia z chorej kobiety na dziecko w czasie życia płodowego (kiła wrodzona).

Kiłę nabytą dzielimy na stadia: po 3-tygodniowym okresie wylegania następuje kiła I-rzędowa surowiczo ujemna, od 6. tyg. do zakażenia mówi się o kile I-rzędowej surowiczo dodatniej, powyżej 9. tyg. rozpoznaje się kiłę II-rzędową (początkowo wczesną, potem nawrotową), powyżej 3. lat od zakażenia – kiłę późną. Między okresami kiły objawowej chory znajduje się w stadium tzw. kiły utajonej (brak objawów klinicznych, dodatnie odczyny serologiczne).

W okresie kiły późnej proces chorobowy może zająć ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, mogą powstawać w skórze i narządach wewnętrznych tzw. kilaki. Kiła wrodzona również dzieli się na wczesną (od urodzenia do 3. roku życia.) i późną (powyżej 3. roku życia). Do wykrycia krętków stosuje się badanie wydzieliny w ciemnym polu widzenia. W późniejszych okresach przeprowadza się badanie serologiczne krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego.