Mania

Miania to podwyższenie nastroju o charakterze chorobowym. Manii zwykle towarzyszy pobudzenie psychoruchowe, przyspieszenie toku myślenia (w skrajnych przypadkach aż do gonitwy myślowej), poczucie mocy, władzy. Chory wykazuje dużą aktywność, nie odczuwa zmęczenia, mało sypia, czasem jest pobudzony seksualnie. Poza tym wykazuje skłonność do dowcipkowania, bardzo łatwo wydaje pieniądze, wszystkie okoliczności interpretuje jako korzystne dla siebie. Występuje również drażliwość, łatwość popadania w konflikty z otoczeniem, poczucie wyższości, przesadnie wysoka ocena swojej twórczości i możliwości. Słabsze nasilenie manii nazywamy hipomanią. Mania jest typowa dla fazy maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej. Może się również okazać, że jest powiązana z innymi zaburzeniami psychicznymi.

Objawy, takie jak stałe lub okresowe podniesienie nastroju czy wysoka samoocena, można spotkać w wielu stanach organicznych, np. w otępieniu, w zatruciach (zwłaszcza narkotykami) lub przy nadużywaniu leków. Rzadziej występuje w schizofrenii i w psychozach organicznych. Mania jest uleczalna. W przypadku, np. guzów mózgu może wystąpić stan euforii czy obsesyjna skłonność do opowiadania kawałów, kiedy chory ma podniosły nastrój, jest zadowolony ze wszystkiego, pobudzony. Niektóre postacie schizofrenii mogą łączyć się z podwyższonym nastrojem. Dlatego niezmiernie ważna jest diagnoza lekarska nie tylko psychiatry, ale czasem też neurologa czy internisty.