Pylica płuc

Pylica należy do najczęstszych chorób zawodowych. Pylica płuc powstają wskutek długoletniego wdychania pyłu. Nie każdy rodzaj pyłu jest tak samo szkodliwy. Do najbardziej niezdrowych należy pył krzemowy, wywołujący pylicę krzemową i pył bawełniany.

Pył może być czynnikiem drażniącym płuca mechanicznie i chemicznie, np. z pyłu krzemowego wydziela się kwas krzemowy, który działa szczególnie drażniąco na oskrzela i tkankę płucną, powodując powstanie w płucu ognisk rozrostu tkanki łącznej, zwanych guzkami pyliczymi. Guzki te mogą się ze sobą łączyć i w ten sposób powstają w płucach duże przestrzenie zwłóknienia, obejmujące także i opłucną. Równocześnie drażniące działanie pyłu powoduje powstanie nieżytu oskrzeli i prowadzi po wielu latach choroby do rozedmy płuc.

Wczesne okresy pylicy nie dają dolegliwości. Dopiero, gdy zmiany włókniste obejmują znaczny obszar płuca, pojawia się duszność, najpierw wysiłkowa, później spoczynkowa. Towarzyszy jej sinica i objawy rozedmy, a po wielu latach trwania dołącza się przewlekła, prawokomorowa niewydolność krążenia. Bardzo charakterystyczne zmiany wykazuje prześwietlenie płuc. Na obszarze obu płuc stwierdza się dużo rozsianych cieni, a równocześnie rysunek pól płucnych jest jaśniejszy wskutek towarzyszącej rozedmy. W plwocinie stwierdzić można obecność pyłu. Pylica płuc jest chorobą nieuleczalną i szczególnie źle rokuje, jeśli dołączy się do niej gruźlica płuc.