Zespół przewlekłego zmęczenia

Zespół przewlekłego zmęczenia jest to choroba ogólnoustrojowa, której istotą jest przewlekłe zmęczenie, występujące bez uchwytnej przyczyny, któremu towarzyszą dodatkowe objawy. Rozpoznanie zespołu może być postawione po wykluczeniu schorzeń cielesnych i psychiatrycznych, w przebiegu których pojawia się przewlekłe zmęczenie. Choroba występuje najczęściej w wieku produkcyjnym i dotyczy najczęściej kobiet. U niektórych osób rozwija się powoli, a niekiedy początek jest nagły.

Objawy zespołu mogą występować w różnych kombinacjach. Należą do nich: zmęczenie przewlekłe lub nawracające (trwające ponad 6 miesięcy), osłabienie i złe samopoczucie po wysiłku (trwające ponad 24 godziny), zaburzenia snu, bóle mięśni oraz stawów, bóle gardła, bolesne węzły chłonne, zaburzenia wagi, nudności, zaparcia, nocne poty. Zespół przewlekłego zmęczenie należy różnicować z innymi chorobami, a szczególnie z depresją, gdyż wiele objawów jest wspólnych dla obu schorzeń.

Poza depresją należy uwzględnić obecność takich chorób, jak: niedoczynność tarczycy, cukrzyca, przewlekłe zapalenie wątroby, przewlekłe zatrucia lekami, nowotwory. Przyczyny choroby nie są znane. Istnieje wiele teorii na ten temat. Według nich wystąpienie zespołu może łączyć się m.in. z infekcją wirusową, zaburzeniami endokrynologicznymi i immunologicznymi. W leczeniu korzystne jest łączenie kilku metod terapeutycznych: farmakoterapii, rehabilitacji fizycznej, psychoterapii.