Cenny szpik kostny

Wiele osób uważa, iż szpik kostny pobiera się z kręgosłupa. Jednocześnie są one przekonane, iż zabieg ten jest ryzykowny i bolesny. Panuje również przeświadczenie, że po zabiegu pozostają nieusuwalne blizny. A także, iż zabieg wiąże się z długim pobytem w szpitalu. To wszystko to mity, nie mające nic wspólnego z rzeczywistością.

Pobranie szpiku jest nieskomplikowanym i bezpiecznym zabiegiem. Na świecie jest około dziesięciu tysięcy dawców niespokrewnionych, którzy oddali swój szpik i kilkadziesiąt tysięcy dawców rodzinnych, w tym także malutkie dzieci. Niektórzy z nich robili to wielokrotnie. W żaden sposób nie wpłynęło to negatywnie na ich zdrowie, czy życie. Dzięki ich pomocy i ofiarności udało uratować się wielu chorych na białaczkę i inne nowotwory krwi. Dali oni drugiemu człowiekowi to, co najcenniejsze, czyli życie.

"Przyznam, że prawdziwą radość odczułem dopiero około 2 tygodnie po zabiegu, kiedy dowiedziałem się, że mój szpik przyjął się u Pawła i od strony medycznej wszystko wskazuje na to, że Paweł będzie żył. Życzę każdemu przeżycia takiej chwili, którą kiedyś porównałem do odczuć kobiety po urodzeniu oczekiwanego dziecka" - wyznaje Marek, dawca szpiku z Fundacji Urszuli Jaworskiej.

Zacznijmy od początku i krok po kroku zobaczmy, jak wygląda szukanie odpowiedniego dawcy. Najpierw pobiera się krew, w celu określenia tzw. antygenów zgodności tkankowej HLA. Te dane zostają umieszczone w rejestrze dawców i oznaczone są specjalnym symbolem FUJXXX (każdy dawca posiada swój numer).

Niestety znalezienie odpowiedniego dawcy nie jest proste. Jego antygeny zgodności tkankowej muszą być identyczne lub bardzo podobne do antygenów pacjenta. To właśnie dzięki nim organizm odróżnia własne komórki od wrogich komórek wirusów i bakterii. Pierwsze z nich akceptuje, drugie zwalcza. Gdyby choremu przeszczepiono szpik od osoby niezgodnej genetycznie, jego organizm rozpoznałby przeszczep jako wroga. Wtedy chory może umrzeć.

Osoba, która ma zostać dawcą, musi podjąć decyzję, w jaki sposób zostanie pobrany szpik. Są dwie możliwości. Pierwsza z nich to separacja komórek krwiotwórczych z krwi obwodowej, która jest zabiegiem bezinwazyjnym. Druga metoda polega na pobraniu szpiku kostnego z kości biodrowej podczas zabiegu operacyjnego. Decyzja należy do dawcy, ale warto, żeby wziął on pod uwagę, co będzie korzystniejsze dla biorcy. I w ten oto sposób ratuje się życie drugiego człowieka.

Może Ty też chciałbyś zostać dawcą? Odwiedź stronę Fundacji Urszuli Jaworskiej i dowiedz się więcej.