Związki nie do końca korzystne

„Mój buraczku, mój czerwony, czy byś nie chciał takiej żony? Burak tylko nos zatyka Niech no pani prędzej zmyka…”.

Tyle na temat nieudanych związków literatura dziecięca.
Każdy wie, że nie wszystkie związki gwarantują dobre relacje.
Nie zawsze to, co dobre osobno, razem będzie jeszcze lepsze. Analogicznie sytuacja wygląda w świecie kulinarnych połączeń.
Nie zawsze nadmiar czyni dobrze – nawet warzyw. Nieodpowiednie łączenie i nadmierne ilości poszczególnych produktów mogą okazać się szkodliwe. Każda zbyt monotonna dieta jest niekorzystna, nawet jeśli składa się ze zdrowych produktów.

Niewłaściwe łączenie produktów może również prowadzić do utraty cennych składników i wtedy pracowicie przyrządzony posiłek z punktu widzenia dietetyki okazuje się kompletnie bezwartościowy. Klasycznym przykładem jest łączenie zielonych ogórków, cukinii, kabaczka czy dyni z innymi warzywami. W postaci surowej zawierają one askorbinazę, enzym rozkładający witaminę C. Nawet największe „bomby witaminowe” połączone z nimi będą pozbawione swego cennego ładunku. Oczywiście ogórki same w sobie zawierają wartościowe witaminy i minerały, jednakże łączenie ich nie zawsze wzbogaca wartość sałatki. Jeśli koniecznie chcemy je dodać, o wiele lepsze będą np. małosolne.

Analogicznie szczaw, botwinka, szpinak czy rabarbar same w sobie zawierają wiele cennych substancji, ale są bogate w szczawiany, które obniżają przyswajanie przez organizm wapnia, cynku i żelaza. Łączenie ich i podawanie razem z mięsem czy nabiałem nie jest dobrym rozwiązaniem. Paradoksalnie szpinak zalecany jako doskonałe źródło żelaza, spożywany w nadmiarze, powoduje zwiększenie stężenia kwasu szczawiowego, a co za tym idzie szczawianu wapnia w organizmie, a to jest już zdecydowanie niekorzystne.
Również wartościowy ze względów dietetycznych błonnik spożywany w zbyt dużych ilościach może powodować utrudnione przyswajanie wapnia, magnezu, żelaza czy witamin z grupy B, A, D, E. Kiedy nasza dieta jest mało urozmaicona lub zdecydowanie zbyt uboga w nabiał, warto pamiętać o tym, by sałatkę warzywną czy owoce zjadać nieco później, niż podstawowy posiłek.

Jeśli cierpimy na niedobór jodu, powinniśmy uważać na warzywa kapustne, kalafiory, brukselkę czy orzeszki ziemne. Produkty te zjadane w postaci surowej utrudniają przyswajanie jodu. Surówka z surowej kapusty serwowana do ryby, niestety utrudni wchłanianie jodu. W takim połączeniu lepsza będzie ich forma gotowana.
Również kawa, herbata czy kakao pite w nadmiarze mogą przyczynić się do hamowania przyswajania wapnia, żelaza i witamin z grupy B. Odpowiedzialna za ten proces jest tanina, naturalny garbnik roślinny. Dlatego do śniadania o wiele zdrowszy będzie sok lub herbatka owocowa, niż mocna kawa czy herbata. Jeśli już nie potrafimy się bez nich obejść, warto wybierać kawę z ekspresu i rozpuszczalną, a herbatę parzyć krótko. Tak sporządzone napary będą zawierały zdecydowanie mniej taniny.

Nawet najzdrowszy produkt spożywany w nadmiarze, niewłaściwie przyrządzony czy źle lub zbyt długo przechowywany, nie tylko traci swoje walory zdrowotne, ale może również wywołać przykre dolegliwości. Jeśli chcemy zachować wartości odżywcze produktów, warto pamiętać o kilku podstawowych zasadach: sałatki powinno się przyrządzać bezpośrednio przed podaniem, do duszenia warzyw lepiej dodawać masło, ponieważ substancje rozpuszczalne w tłuszczach będą łatwiej przyswajane, warzywa należy gotować możliwie jak najkrócej, w małej ilości wody, którą potem możemy wykorzystać jako bazę do sporządzenia np. zupy. Przede wszystkim zaś należy pamiętać, by nasze codzienne menu było urozmaicone, bogate i różnorodne.