Bulimia

Zaburzenia odżywiania, których źródło tkwi w naszej psychice, występują pod dwiema postaciami: anoreksji (jadłowstrętu) oraz bulimii, czyli żarłoczności psychicznej. W obu przypadkach mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia, a nawet życia.

Bulimia jest chorobą, w której występują niekontrolowane napady żarłoczności. Chory nie potrafi zapanować nad ilością spożywanych pokarmów. Permanentnie odczuwa głód, nawet tuż po zjedzeniu obfitego posiłku.

Zaburzenie to występuje najczęściej u młodych kobiet (od 12. do 21. roku życia). Wtedy to następuje intensywny rozwój fizyczny i hormonalny, zaczyna się kształtować własna indywidualność. Pojawiają się huśtawki emocjonalne i nadmierne skoncentrowanie na własnym wyglądzie.

Jednak dokładne ustalenie częstości występowania bulimii jest utrudnione, ponieważ spora część chorych ją ukrywa. Częstokroć przyczyną bulimii bywają nierozwiązane problemy emocjonalne, niska samoocena, brak wiary w siebie.

Bulimia nierzadko poprzedzona jest anoreksją. Po długich okresach głodzenia się, u pacjentek pojawiają się napady objadania się. Między okresami żarłoczności próbują rygorystycznie przestrzegać diety. Aby zapobiec przytyciu, osoby dotknięte bulimią uprawiają sporty, prowokują wymioty lub nadużywają środków przeczyszczających.

Choroba może trwać nawet kilka lat. Często towarzyszy jej depresja. Prowokowanie wymiotów może przynieść bardzo niekorzystne skutki dla organizmu jak: odwodnienie, zaburzenia równowagi elektrolitowej, co wiąże się z zaburzeniami pracy serca, które w skrajnych wypadkach mogą doprowadzić nawet do śmierci. Leczenie bulimii zwykle polega na zastosowaniu odpowiedniej psychoterapii.