Głóg jest dobry nie tylko na serce

Gdy głóg kwitnie, warto pochylić się na chwilę nad jego właściwościami leczniczymi.

Wbrew powszechnemu przekonaniu, największe działanie maja nie kulki dojrzałego owocu głogu, a jego kwiaty i gałązki.
Już od dawien dawna głóg znany jest jako cenna roślina lecznicza. W średniowieczu uważano głóg za lek na serce. W wywarze z kwitnących gałązek kąpano słabowite dzieci. Przetwory z głogu podawano w stanach przemęczenia.
Surowcem leczniczym są przede wszystkim kwiatostany i liście, w mniejszym stopniu owoce.

Kwitnące szczyty gałązek głogu dwóch gatunków; tzw. głogu dwuszyjkowego i jednoszyjkowego należą do grupy najważniejszych surowców lekarskich na świecie. Preparaty z głogu, dzięki zawartości bardzo ważnych związków; tzw. flawonoidów i procjanidynów, działają rozkurczowo na naczynia wieńcowe serca. Zwiększają przepływ krwi, poprawiają ukrwienie mięśnia sercowego. Działają też bezpośrednio na mięsień sercowy, nieznacznie wzmagają siłę jego skurczów i zwalniają ich częstotliwość. Dzięki temu serce pracuje bardziej ekonomicznie. Działają też korzystnie na naczynia krwionośne mózgu. Głóg ma też działanie moczopędne i uspokajające. Preparaty z głogu są szczególnie polecane u osób w wieku podeszłym: przy „kołataniu" serca, jego starczych zmianach, przedwczesnych skurczach. Jest to jeden z cenniejszych leków stosowanych w miażdżycy i nadciśnieniu oraz w bezsenności w nadmiernej pobudliwości nerwowej.

Dobrze działa także napar z głogu w dolegliwościach reumatycznych (bóle mięśniowe i stawowe). Nalewka spirytusowa z głogu rozszerza naczynia krwionośne, chroni przed atakami dusznicy bolesnej. Należy ją stosować ściśle według wskazówek lekarza. Na światowym rynku farmaceutycznym znajduje się ponad sto różnych gotowych preparatów z głogu.