Izopatia

Coraz częściej szukamy leków o naturalnym pochodzeniu, niepowodujących skutków ubocznych.

Także lekarze poszukują skutecznych metod leczenia, sięgając do źródeł choroby i traktując ją jako całościowy, złożony proces, a nie tylko miejscowy stan chorobowy. Odpowiedzią może być izopatia - metoda przywracania organizmowi równowagi biologicznej. Historia odkrycia tej metody sięga początków XX w., kiedy to prof. Giinther Enderlein, berliński mikrobiolog i zoolog, wyhodował z zarodników grzybów znalezionych w mumiach egipskich kolonie żywych pleśni. Na podstawie badań określił, że niezwykle żywotne formy przetrwalnikowe grzybów pleśniowych występują tylko w martwym materiale biologicznym. W organizmach żywych przybierają one formę małych, ale ożywionych już skupisk. Na tym poziomie rozwoju są dla organizmu ludzkiego nieszkodliwe, a nawet stabilizują jego prawidłowe funkcjonowanie.

Problem pojawia się wtedy, gdy w organizmie zostaje naruszona równowaga kwasowo-zasadowa. Grzyby wchodzą wówczas w trzecie stadium rozwoju - są najbardziej rozwinięte i aktywne. W wyniku gwałtownego rozrostu tworzą się patogenne skupiska stadiów bakteryjnych i grzybowych, które powodują zatrucia organizmu, a więc choroby. Prof. Enderlein był przekonany, że owe grzyby mają związek z powstawaniem większości chorób - z rakiem włącznie. W swoich badaniach posunął się nie tylko do opisania mechanizmów chorobotwórczych, ale zaproponował też metodę cofnięcia toczącego się już procesu chorobowego. Wykorzystał w tym celu swoje odkrycie: nisko rozwinięte formy grzybów są w stanie unieszkodliwić wysoko rozwinięte formy pasożytnicze drobnoustrojów poprzez trwałe rozerwanie połączeń między nimi i wydalenie ich z organizmu. Wraz ze swoim zespołem zaczął pracować nad lekami wytwarzanymi z nisko rozwiniętych form grzybów, które miały za zadanie przywrócić równowagę pomiędzy grzybnią a organizmem gospodarza. Krótko mówiąc, miały zająć miejsce wysoko rozwiniętych, patologicznych grzybów, usuwając je z ustroju człowieka lub zwierzęcia.

Badaniami nad polimorfizmem, czyli wielopostaciowością grzybów w organizmie ludzkim, zajmował się też dr Wilhelm von Brehmer. Obserwując pod mikroskopem słabo poruszające się drobne, nisko rozwinięte, niepatologiczne cząsteczki, zauważył, że zaraz po zmianie pH krwi na alkaliczne przekształcają się one samoistnie w formy patogenne, wysoko rozwinięte, a po jej zakwaszeniu - powracają do poprzedniej formy. Był to kolejny dowód na istnienie zmienności form drobnoustrojów w zależności od ich środowiska oraz na to, że zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu może w prosty sposób prowadzić do zakłócenia funkcjonowania ustroju, a więc do zachorowań.

Określono też jednoznacznie czynniki powodujące zaburzenia owej równowagi, m.in. spożywanie w nadmiarze produktów białkowych (powyżej lg białka na kg wagi człowieka), wysokie spożycie białego cukru i innych produktów rafinowanych, czyli oczyszczonych z naturalnych mikroelementów, nadmierne spożycie produktów kwaśnych i wychładzających, niewłaściwa dieta prowadząca do zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego, zbyt wczesne wprowadzenie do diety noworodka (przed upływem 9 m-ca życia) obcego białka, najczęściej krowiego i jajek kurzych, nadużywanie środków farmakologicznych, zwłaszcza antybiotyków, hormonów i niesteroidowych środków przeciwzapalnych, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu oraz narkotyków.